Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Καλή Χρονιά με τον Λένιν. Εικόνες από τη Σοβιετική Ένωση

Πρωτοχρονιάτικες εικόνες από τη Σοβιετική Ένωση. Ο Λένιν στο Πρωτοχρονιάτικο Δέντρο με παιδιά.

   Μέχρι τη ρωσική πανάσταση (1917) και την ανάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους, ο στολισμός του έλατου συνδεόταν με τον εορτασμό των Χριστουγέννων.  Με την αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος ο στολισμός του δέντρου  άρχισε να απομακρύνεται από τη χριστουγεννιάτικη παράδοση και να αποσυνδέεται από τον εορτασμό της Γέννησης του Χριστού. Οι Μπολσεβίκοι κατήργησαν τον θρησκευτικό εορτασμό των Χριστουγέννων στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Κατήργησαν επίσης τις Διακοπές των Χριστουγέννων το 1929. Tα Χριστούγεννα, ως θρησκευτική γιορτή, ανήκε στις παραδοσιακές συνήθειες της εποχής του παλιού καθεστώτος της Τσαρικής Ρωσίας.
       Ωστόσο, το 1935 επανήλθε επίσημα ο εορτασμός, αλλά έχοντας μετατραπεί σε Γιορτή της Πρωτοχρονιάς. Το έλατο επανήλθε ως το κύριο διακοσμητικό στοιχείο, μόνο που δεν ήταν πια χριστουγεννιάτο δέντρο, αλλά το δέντρο της Πρωτοχρονιάς και της Αλλαγής του Χρόνου. Ο κόσμος γιόρταζε τον ερχομό του νέου χρόνου γύρω από το στολισμένο με πολύχρωμα στολίδια δέντρο κάτω από το οποίο υπήρχαν τα δώρα. ...Και φυσικά το δέντρο της Πρωτοχρονιάς  ήταν η χαρά των μικρών παιδιών που περίμεναν με ανυπομονησία τα δώρα. Και σύμφωνα τη ρωσική σλαβική παράδοση, η οποία επιβίωσε και επί νέου καθεστώτος, αυτός που έφερναν τα δώρα δεν ήταν ένας Άγιος,  αλλά ο "Ded Moroz" (ο "Παππούς Παγετός") μαζί με τη βοηθό του, την εγγονή του "Snegurochka" (η "κοπέλα του χιονιού").
      Με την πάροδο των χρόνων για τον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς χρησιμοποιήθηκαν και πρόσωπα-σύμβολα της ρωσικής επανάστασης, που δεν βρίσκονταν πια στη ζωή, αλλά είχαν περάσει στη σφαίρα του μύθου,  όπως ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ, γνωστός ως Λένιν (1870-1924), επικεφαλής της ΕΣΣΔ (1922-1924), ηγέτης του Μπολσεβικικού Κόμματος και της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Βέβαια, ο ίδιος ο Λένιν δεν θα φανταζόταν ότι η αναγνωρίσιμη από μικρούς και μεγάλους μορφή του θα απεικονιζόταν μαζί με χαρούμενα παιδάκια δίπλα στο δέντρο να χαίρονται και να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά.

Pavel Semjachkin, Ο Λένιν με παιδιά στο Πρωτοχρονιάτικο Δέντρο. Δεκαετία του 1950.

Από τη δεκαετία του 1950 παρουσιάζονται πολλές απεικονίσεις του Λένιν με παιδιά στο Δέντρο της Πρωτοχρονιάς. Ο Πατέρας της Επανάσταση συνομιλεί με τη νέα Γενιά και τους καθοδηγεί στο δρόμο που είχε χαράξει...

Valerian Sheglov, Ο Λένιν με τα παιδιά στο Πρωτοχρονιάτικο Δέντρο. 1953.

Πολύ συχνά απεικονίζονται παιδιά να απαγγέλλουν ποιήματα στον Λένιν.

Vera Orlova, Ο Λένιν με παιδιά στο Δέντρο.  1951.

Το 1954 ένα λαμπερό μεγάλο Δέντρο στολίστηκε για πρώτη φορά στο Κρεμλίνο για την Πρωτοχρονιά. 

Ivan Tikhii, "Για σένα και τους φίλους σου το έλατο στο Κρεμλίνο λάμπει κάθε χρόνο". Εικόνα από το περιοδικό Barvinok. 1956.

Άγνωστου καλλιτέχνη, Ο Βλ. Ιλ. Λένιν γιορτάζει την ημέρα της Πρωτοχρονιάς με παιδιά στο Σοκολνίκι.

Nikolaj Zhukov, Ο Λένιν με παιδιά την Πρωτοχρονιά.

Ιvan Nesnajakin, Ποιήματα για τον Λένιν στο Πρωτοχρονιάτικο Δέντρο. Δεκαετία του 1950.

Victor Tsarev (1929-2014), Ο Λένιν με παιδιά στο δέντρο της Πρωτοχρονιάς. Κάποια παιδιά απαγγέλλουν ποιήματα.

Vasili Sablin, Ο Λένιν με παιδιά στο Πρωτοχρονιάτικο δέντρο. 1984. Σημαιάκια με το σοβιετικό αστέρι στολίζουν το δέντρο.

https://russkiymir.ru/en/publications/235752/

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Tο παιδί στην ποίηση και τη ζωγραφική. Ένα ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη και πίνακες του Pierre Édouard Frère

Ό,τι έχεις παιδιάτικο του Γεωργίου Δροσίνη και πίνακες με παιδιά του Pierre Édouard Frère

...Σκέφτομαι ότι πάντα το παιδί που κάποτε ήμαστε, που κάποτε υπήρξαμε, θα παραμένει ζωντανό και κρυμμένο μέσα μας.  Αναρωτιέμαι γιατί πολλοί αποφεύγουν να αναγνωρίσουν "Ό,τι έχουν παιδιάτικο".  Γιατί φοβούνται να παραδεχθούν ότι κάποτε υπήρξαν παιδιά...
   Το τρυφερό, ίσως για κάποιους "παλαιομοδίτικο, ποίημα του Γιώργου Δροσίνη "Ό,τι έχεις παιδιάτικο", που πρόσφατα διάβασα, με συγκίνησε ιδιαίτερα. Για αυτό, θα το μοιρασθώ μαζί σας μαζί με πίνακες του Γάλλου ζωγράφου Pierre Édouard Frère που απεικονίζουν σκηνές με παιδιά μιας άλλης εποχής.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Ηλικία και αθωότητα.

Pierre Édouard Frère (1819-1886), Τα πρώτα βήματα στη ζωή. 1867.

Γεώργιος Δροσίνης, Ό,τι έχεις παιδιάτικο

Ό,τι έχεις μέσα σου παιδιάτικο
Σαν θησαυρό να το φυλάξεις
Τους λογισμούς, τους πόθους σου άλλαξε,
Μα αυτό ποτέ να μην αλλάξεις.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Τα πρώτα βήματα του μωρού.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Στο Επανιδείν.

Όποτε της ζωής τα ψεύτικα
κι άσχημα σφίγγουν την καρδιά σου,
μες σ’ ό,τι φύλαξες παιδιάτικο
θα βρίσκεις την παρηγοριά σου.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Αγόρι που κοιμάται. 1860.


Κι όταν χλομοφυλλιάσει η όψη σου
Και στα μαλλιά σου πέσουν χιόνια,
Μόνο ό,τι φύλαξες παιδιάτικο
Θα μείνει απείραχτο απ’ τα χρόνια.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Kάνοντας μπάνιο με την κούκλα.

https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Édouard_Frère http://www.rehs.com/Pierre_Edouard_Frere_Bio.html
http://www.artnet.com/artists/pierre-edouard-frère/

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Τα παιδιά του Ντίκενς και πίνακες της Marianna Stokes

Γιάννης Κοντός και Marianna Stokes: Τα παιδιά του Ντίκενς

...Και τώρα που οι Γιορτές των Χριστουγένων και της Πρωτοχρονιάς έχουν περάσει, σκέφτομαι τα "παιδιά του Ντίκενς", τα παιδιά-ήρωες των βιβλίων του. Στις διακοπές των Χριστουγέννων, χωρίς την πίεση των σχολικών μαθημάτων, μ᾽άρεσε να διαβάζω τις περιπέτειες των ορφανών, φτωχών και άστεγων παιδιών στα βιβλία του Ντίκενς. Στη σκοτεινή και μεγαγχολική ατμόσφαιρα του Λονδίνου της Βικτωριανής Εποχής αναζητούσαν μία ζεστή γωνιά για να περάσουν τη νύχτα τους, λίγο φαγητό για να ξεγελάσουν την πείνα τους και τρυφερά φιλικά λόγια από συμπονετικούς άγνωστους...και στο τέλος κατάφερναν να βρουν ζεστασιά, θαλπωρή και αγάπη για πάντα...

Mariannε Stokes (1855-1927), Το δοχείο του γάλακτος. Πριν το 1884. Ιδιωτική Συλλογή.

    Τι να έγιναν άραγε αυτά τα παιδιά του Ντίκενς που μας συντρόφευαν στις αναγνώσεις των παιδικών μας χρόνων; τα παιδιά εκείνα με τα οποία ταξιδεύαμε νοερά σε κόσμους σκοτεινούς και σκληρούς όπου τελικά θριάμβευε το καλό και νικούσε το φως;...

Marianne Stokes (1855-1927), Θησαυροί της παιδικής ηλικίας. 1885.  Μουσείο του Κάστρου Nottingham και Πινακοθήκη Τέχνης.

  Mε τις εικόνες της Marianne Stokes επιστρέφω στα φανταστικά ταξίδια εκείνων των μαγικών αναγνώσεων της παιδικής ηλικίας...και αναρωτιέμαι ξανά και ξανά, όπως και ο ποιητής, τι να απέγιναν άραγε εκείνα τα παιδιά του Ντίκενς... Δυστυχώς, υπάρχουν! κυκλοφορούν γύρω μας, ζουν δίπλα μας...

Marianne Stokes (1855-1927), Άστεγα (ή προς τους αγρούς). 1885. Ιδιωτική Συλλογή.

Marianne Stokes (1855-1927). Πιθανόν Αυτοπροσωπογραφία της ζωγράφου. Η Marianne Preindlsberger ήταν Αυστριακή ζωγράφος που σπούδασε στη Γαλλία όπου γνώρισε τον σύζυγό της, τον Βρετανό ζωγράφο Adrian Scot Stokes. Εγκαταστάθηκε μαζί του στη Αγγλία και έγινε μία από τις σημαντικότερες ζωγράφους της Βικτωριανής Αγγλίας. Για κάποιο διάστημα ζούσαν στην Κορνουάλη και ανήκαν στον κύκλο των ζωγράφων του Penlee. Από το 1890 η Stokes βρέθηκε υπό την επιρροή των Προραφαηλιτών ζωγράφων και ζωγράφισε μεσαιωνικά θέματα. Το ζευγάρι των Stokes ταξίδεψαν σε πολλές χώρες της Ευρώπης και κινήθηκαν σε κύκλους καλλιτεχνών διαφόρων κρατών.

Γιάννης Κοντός, Τι έγιναν τα παιδιά του Καρόλου Ντίκενς

Χάθηκαν προσωρινά, γίνανε σκιές,
με παρακολουθούν για δευτερόλεπτα
μέσα από την ομίχλη,
πιάνουν την άκρη του παλτού μου.
Χειμώνας είναι γι αυτά, βαρύς, με χιόνια.
Με παπούτσια χαλασμένα, με αισθήματα
κουρέλια τριγυρνάνε άσκοπα στους δρόμους,
κάτω από φανάρια του δεκάτου ενάτου αιώνα.
Το χιόνι σφυρίζει και τα χτυπάει αλύπητα.
Προσπαθεί να τα σβήσει από τις σελίδες των
βιβλίων. Αυτά όμως επιμένουν να τριγυρνάνε
στη μνήμη μας, να μας τυραννούν, να μας συντροφεύουν.
Χλομά και πεινασμένα μας περιμένουν
στη γωνιά, με τους ώμους να διψούν
για χάδι. Σούρουπο τα είδαμε για πρώτη
φορά και μα έφεραν τα πιο παράτολμα σχέδια.
Εκεί που σβήνει η μουσική, κρύβονται φοβισμένα
τα παιδάκια κοιτώντας το φεγγάρι.

Από την ποιητική συλλογή  "Ο αθλητής του τίποτα", εκδ. Κέδρος, 1997.


Για τον ποιητή Γιάννη Κοντό (1943-2015), βλ. http://www.biblionet.gr/author/11935
https://el.wikipedia.org/wiki/Γιάννης_Κοντός

Marianne Stokes (1855-1927), Ο αποχωρισμός. 1888. Walker Πινακοθήκη Τέχνης.


Marianne Stokes (1855-1927), Κεφάλι παιδιού. 1901. The Maas Gallery.


Marianne Stokes (1855-1927), Το φως του φαναριού. Περίπου 1888. Penlee House Gallery and Museum.


Marianne Stokes (1855-1927), Παιδί που κλαίει. Γύρω στα 1890.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Η Βάπτιση του Κυρίου. Πίνακες του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco), Η Βάπτιση του Χριστού

  Θεοφάνεια σήμερα. Οδεύομεν προς το τέλος των Γιορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς για ακόμα μία χρονιά. Με τον εορτασμό της Βάπτισης του Χριστού και τον  Αγιασμό των Υδάτων τελειώνουν οι Γιορτές. 
   Ας θυμηθούμε τη σκηνή της Βάπτισης του Χριστού στον Ιορδάνη Ποταμό. Η σκηνή αυτή είναι ασφαλώς γνωστή από τη βυζαντινή και δυτική αγιογραφία.
Η Βάπτιση του Χριστού από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή έχει απεικονισθεί από διάφορους ζωγράφους της Αναγέννησης. Επιλέγω να παρουσιάσω κάποιες από τις απεικονίσεις ενός αγαπημένου ζωγράφου, του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, του επονομαζόμενου El Greco .

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco), Η Βάπτιση του Κυρίου. 1568. Από το Τρίπτυχο της Modena.

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco), Το Τρίπτυχο της Modena. Δεξιά η Βάπτιση του Κυρίου και αριστερά Η Προσκύνηση των Μάγων. Βρίσκεται στην Πινακοθήκη Estense. Modena. 

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco), H Βάπτιση του Κυρίου. Περίπου 1569. Ιστορικό Μουσείο Ηρακλείου Κρήτης. Ένα από τα λίγα έργα του Κρητικού καλλιτέχνη που βρίσκονται στην Ελλάδα. Διακρίνονται αρκετά κοινά στοιχεία με τη Βάπτιση του Τρίπτυχου της Modena.

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco), H Bάπτιση του Χριστού, Περίπου 1608. Νοσοκομείο Tavera. Τολέδο.

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco), H Bάπτιση του Χριστού. 1597-1600. Μουσείο Πράδο. Μαδρίτη.



Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Η Ελπίδα της Έμιλυ Ντίκινσον

H Ελπίδα στην ποίηση και τη ζωγραφική

   Ας υποδεχθούμε τη Νέα Χρονιά με Ελπίδα...με το ποίημα της Αμερικανίδας ποιήτριας, Έμιλυ Ντίκινσον και πίνακες ζωγραφικής με θέμα την Ελπίδα.

Edward Burne Jones, Ελπίδα. 1896. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη.
Η “Ελπίδα” είναι αυτό με τα φτερά –
Που μέσα στην ψυχή κουρνιάζει –
Και μελωδία δίχως λέξεις τραγουδά –
Και που ποτέ – στιγμή – δεν ησυχάζει

Γλυκά – στη Θύελλα – ολόγλυκα ηχεί –
Ανάθεμα στην καταιγίδα που θα κάνει –
Να πάψει το Πουλάκι που ζεστή
Κρατά κάθε καρδιά που ᾽χει αποκάμει –

Στη γη του πάγου τ᾽άκουγα για ώρα –
Και σε νερά ανοίκεια μακρυσμένα –
Μ᾽ακόμα και στης ´Ενδειας τη χώρα,
Ούτ᾽ένα ψίχουλο δεν ζήτησε – από μένα.

Έμιλυ Ντίκινσον, Ποιήματα. Μετάφραση Μαρία Δαμόλη, Εκδόσεις "Γιαλός", Aθήνα 2011, σ. 21.


George Frederic Watts και βοηθοί, Ελπίδα. 1886. Πινακοθήκη Τέιτ Βρετανική. Λονδίνο.
Για τον αλληγορικό αυτόν πίνακα, βλ. https://annagelopoulou.blogspot.gr/2015/01/george-frederic-watts.html

Βικτωριανή Πρωτοχρονιάτικη κάρτα με την ευχή "Μακάρι το φωτεινό ουράνιο τόξο της ελπίδας να ομορφύνει τον Χρόνο". Γύρω στα 1877. Βιβλιοθήκη του Μπίρμιγχαμ.

http://www.mfa.org/collections/object/hope-32751
http://www.tate.org.uk/art/artworks/watts-hope-n01640
http://www.libraryofbirmingham.com/gallerynewyearcards

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ευχές από το Μέτωπο

Οι "μεταξωτές" ευχετήριες κάρτες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου

   Πολύχρωμα λουλούδια, κυρίως πανσεδάκια και παπαρούνες, πουλάκια και χρωματιστές πεταλούδες, εθνικές σημαίες, αεροπλάνα, καράβια είναι κάποια από τα διακοσμητικά μοτίβα των "μεταξωτών" ευχετήριων καρτών, που έστελναν οι στρατιώτες των στρατευμάτων της Entente από τα χαρακώματα του Δυτικού Μετώπου στους δικούς τους κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918). 
  Οι κάρτες αυτές, γνωστές στη βιβλιογραφία με το όνομα "Μεταξωτά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου" ("WW1 Silks"), ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στους Βρετανούς στρατιώτες που πολεμούσαν στη Γαλλία και το Βέλγιο. Πρόκειται για λευκές ταχυδρομικές κάρτες στις άκρες των οποίων είχε επικολληθεί ανάγλυφο χαρτί ως πλαίσιο για ένα κομμάτι μεταξωτό ύφασμα. Στο μεταξωτό αυτό ύφασμα υπήρχαν κεντημένα με χρωματιστά νήματα τα διάφορα διακοσμητικά μοτίβα, που αναφέραμε παραπάνω, μαζί με ευχετήριες φράσεις. 
   Mεταξωτές χειροποίητες κάρτες υπήρχαν στη Γαλλία και πριν τον πόλεμο. Με την έναρξη όμως του πολέμου αυξήθηκε η παραγωγή τους. Συνήθως οι στρατιώτες δεν έγραφαν σ᾽ αυτές τις κάρτες. Τις έστελναν μαζί με γράμματα. Ήταν, επομένως, κατά κατά κάποιον τρόπο ένα είδος δώρου-ενθύμιου από τον πόλεμο προς τα αγαπημένα τους πρόσωπα.


Λουλουδάκια και η ευχή "Ευτυχές το Νέο Έτος". 

Oι Βρετανοί στρατιώτες από το Δυτικό Μέτωπο, αλλά και οι Αμερικανοί,  έστελναν στα αγαπημένα τους πρόσωπα, που άφησαν στην πατρίδα, τέτοιες χειροποίητες μεταξωτές κεντημένες κάρτες. Το μεταξωτό ύφασμα κεντούσαν κυρίως Γαλλίδες και Βελγίδες πρόσφυγες πολέμου, που εργάζονταν στα σπίτια τους και στα στρατόπεδα προσφύγων. Τα κεντημένα μεταξωτά στέλνονταν σε εργοστάσια για να κοπούν και να επικολληθούν στις κάρτες. Οι στρατιώτες έστελναν κυρίως  χριστουγεννιάτικες και πρωτοχρονιάτικες κάρτες.

Καλή Χρονιά (στα γαλλικά) με πανσεδάκια και άλλα λουλούδια.

Ευτυχισμένο το Νέο Έτος 1916 με λουλούδια και τις σημαίες των συμμαχικών κρατών.

 Εκτὀς από τα άνθη ως διακοσμητικά μοτίβα συχνά συναντάμε και τα εθνικά πατριωτικά σύμβολα κυρίως της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, αλλά και των άλλων συμμαχικών κρατών που ανήκαν στην Entente.

Ευτυχές το Νέο Έτος στα γαλλικά.

Oι ευχές ήταν συνήθως γραμμένες στα αγγλικά αλλά και στα γαλλικά.

Ευχετήρια κάρτα για το 1916.

Ευτυχές το Νέο Έτος.

Ευτυχές το Νέο Έτος.

Οι μεταξωτές κεντητές κάρτες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πραγματικά μοναδικές δημιουργίες, η καθεμία ξεχωριστή και ιδιαίτερη, αφού ήταν κεντημένες στο χέρι. Αποτελούν σημαντικά στοιχεία ατομικής και συλλογικής μνήμης, ενθύμια της ατομικής-προσωπικής ιστορίας. Με τις όμορφες, φωτεινές, πολύχρωμες αυτές εικόνες οι στρατιώτες προσπαθούσαν να ξορκίσουν το σκοτάδι των χαρακωμάτων και τον φόβο του πολέμου. 

Χαρούμενα Χριστούγεννα.

Χαρούμενα Χριστούγεννα.

Πολλοί από τους στρατιώτες που έστειλαν αυτές τις κάρτες, δεν επέστρεψαν στην πατρίδα και στα αγαπημένα τους πρόσωπα. Οι κάρτες έμειναν ως σημεία μνήμης...να θυμίζουν στους παραλήπτες τα πρόσωπα που χάθηκαν στον πόλεμο.

Χαρούμενα Χριστούγεννα.

Εκτός από τις γνωστές παραδοσιακές χριστουγεννιάτικες ευχές, συναντάμε στις κάρτες κεντημένες διάφορες φράσεις. Φράσεις που αποκαλύπτουν το φόβο για τη λησμονιά, πατριωτικές φράσεις, αφιερώσεις σε συγγενικά και αγαπημένα πρόσωπα.

Μην με ξεχνάς.

Η παράκληση του στρατιώτη να μην ξεχασθεί από τα αγαπημένα του πρόσωπα.

Το δίκαιο είναι καθήκον.

Στην αγαπημένη μου μητέρα. Ενθύμιο από τη Γαλλία. Από τις πιο δημοφιλείς κάρτες
ήταν αυτές που απευθύνονταν στη μητέρα.

Στην αγαπημένη μου σύζυγο. Σε πολλές και διάφορες παραλλαγές κυκλοφορούσαν κάρτες που απευθύνονταν στη σύζυγο του στρατιώτη.

Η Ένωση είναι Δύναμη. Βρετανική και Γαλλική Σημαία.

Στεκόμαστε Ενωμένοι.

Οι σκέψεις μου σε σένα.  Μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις ήταν η διαβεβαίωση ότι ο στρατιώτης σκεφτόταν τα αγαπημένα του πρόσωπα.

Σπίτι γλυκό σπίτι.  Έκφραση της νοσταλγίας για την πατρίδα και το σπίτι.


Ένα φιλί από τη Γαλλία.

Ευχές γενεθλίων.

Ενθύμιο από τη Γαλλία.

Όλα πηγαίνουν καλά. Διαβεβαίωση, ευχή, ελπίδα, προσδοκία.

Λουλούδια από τη Γαλλία.

 Μην με ξεχνάς.

 Από τον στρατιώτη αγόρι σου.

 Σε σκέφτομαι.

Ενθύμιο από τη Γαλλία.

 Σε σκέφτομαι.

Στην αγαπημένη μου κόρη.

Στην αγαπημένη μου κόρη.

Στην αγαπημένη μου αδελφή.

Στην αγαπημένη μου αδελφή από τον αγαπητό σου αδελφό.

Στον αγαπημένο μου πατέρα.

Στον αγαπημένο μου πατέρα.

 Στην αγαπημένη μου γλυκιά καρδιά.
Από ένα φίλο.
Όλοι Ενωμένοι (στα γαλλικά).

Nίκη (στα γαλλικά).

Δόξα στους στρατιώτες με δύο γαλλικές σημαίες.

 Μέχρι το Τέλος. Ενθύμιο.


Για το δίκαιο και την ελευθερία.


 Ενθύμιο από τη Γαλλία. 1918. Ευτυχώς είναι η τελευταία χρονιά του πολέμου.

Ενθύμιο. Imperial War Museum.

Ενθύμιο. Imperial War Museum.

Ελπίδα και αγάπη με την αγγλική σημαία και ένα πανσεδάκι.

Σπίτι Γλυκό Σπίτι.

Ελπίδα και Αγάπη.

Αγάπη και Φιλιά.

Μεταφέρω ελπίδα.

Καλή Τύχη!  
Στον πόλεμο ασφαλώς την χρειάζεται ένας στρατιώτης. 
Δυστυχώς, πολλοί από αυτούς ήταν άτυχοι.


http://www.libraryofbirmingham.com/gallerysilkembroideredpostcards?nojs
http://www.culture24.org.uk/history-and-heritage/military-history/first-world-war/art480432-from-your-soldier-boy-first-world-war-postcards-from-the-europeana-online-portal
http://media.iwm.org.uk/ciim5/254/683/000000.jpg?action=d&cat=souvenirs%2520and%2520ephemera
https://anzacportal.dva.gov.au/history/special-features/great-war-memories/silk-postcard-collection
http://media.iwm.org.uk/ciim5/254/683/000000.jpg?action=d&cat=souvenirs%2520and%2520ephemera
http://www.ww1-propaganda-cards.com/index.html
http://www.iwm.org.uk/history/first-world-war-silk-postcards
http://www.trenchartofww1.co.uk/silk_postcards_32.html
http://www.brothersatwar.co.uk/schools/first-world-war-silks/index.html
http://torontopubliclibrary.typepad.com/arts_culture/2014/06/my-favourite-part-of-the-toronto-reference-librarys-postcard-collection-are-its-silk-embroidered-ww1-era-postcards-with.html