Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Μητέρα και παιδί στη ζωγραφική. Εικόνες από τον προραφαηλίτη ζωγράφο Arthur Hughes

H μητέρα στoυς πίνακες του Arthur Hughes

Ο Άγγλος Προραφαηλίτης ζωγράφος Arthur Hughes (1832-1915) έχει απεικονίσει τρυφερές οικογενειακές στιγμές με μητέρες και τα παιδιά τους. Δείτε κάποιες από αυτές τις ονειρικές εξιδανικευμένες εικόνες...

Arthur Hughes (1832-1915), Μητέρα και παιδί σε κήπο. Orlean House Πινακοθήκη.

Ο παρακάτω πίνακας είναι υπέροχος και από τους πιο αγαπημένους μου. Είναι το πορτρέτο της κυρίας Leathart με τα τρία παιδιά της. Απεικονίζει μία γλυκύτατη οικογενειακή σκηνή. Η μητέρα μαζί με τα τρία παιδιά της ταΐζει περιστέρια στο μπαλκόνι.

Arthur Hughes, Η κυρία Leathart και τα τρία παιδιά της. 1863-1866. Laing Πινακοθήκη Τέχνης. Newcastle-upon-Tyne. Ο πίνακας ήταν παραγγελία του κυρίου Leathert. O Ηughes εμπνεύστηκε τη σκηνή από το ταξίδι του στη Βενετία το 1863. Το μπαλκόνι είναι βενετσιάνικο και η στάση των προσώπων θυμίζουν Αναγέννηση.

Arthur Hughes, Το οικογενειακό κουαρτέτο ή κυρία Vernon Lushington με τις κόρες της. 1882. 

Arthur Hughes, Η κυρία Norman Hill και τα παιδιά της. 1897. Μουσείο του Bruce Castle.

https://www.artfund.org/supporting-museums/art-weve-helped-buy/artwork/11073/mother-and-child-seated-in-garden-arthur-hughes
https://www.artfund.org/supporting-museums/art-weve-helped-buy/artwork/7083/portrait-of-mrs-leathart-and-her-three-children-arthur-hughes


Κράτα τοΚράτα το

2 σχόλια:

  1. Μέρα που 'ναι, να τι θυμήθηκα:

    *

    (Παραλογή, 1993) [ΙΙΙ]

    — Εσύ δεν θα πεθάνεις.
    — Μάζεψε τη φωτιά.
    — Πεθαίνουν οι μανάδες; Δεν πεθαίνουν.
    — Όχι. Κοίταξε μην καείς.
    — Κι η μάνα του Νικόλα γιατί πέθανε;
    — Ήταν άρρωστη πόναγε η καημένη.
    — Κι εσένα που σε πόναγε το δόντι;
    — Άλλο το δόντι. Δεν πέθανε κανένας από δόντι.
    Σύρε να παίξεις.
    — Δε θέλω. Θέλω να μην πεθάνεις.
    — Μπα σε καλό σου. Φέρε μου το σινί.
    — Η γιαγιά όμως θα πεθάνει.
    — Θα ’σαι μεγάλος τότε μη φοβάσαι.
    — Πόσο μεγάλος θα ’μαι;
    — Άντρας. Θα 'χεις γυναίκα και παιδιά.
    Μπορεί κι αγγόνια.
    — Κι εσύ πώς θα ’σαι τότε;
    — Σαν τη γιαγιά. Γριούλα.
    — Σαν τη γιαγιά; Φαφούτα μ’ ένα μάτι…
    Εσύ δεν θα ’σαι έτσι. Κι ούτε θα πεθάνεις.
    Θα πεθάνεις;
    — Όχι, δεν θα πεθάνω. Φέρε τη γάστρα.
    — Άμα πεθάνεις θα πεθάνω να το ξέρεις.
    — Κούφια η ώρα. Μη λες τέτοιες κουβέντες.
    — Άμα πεθάνεις θα πεθάνω. Μ’ ακούς;

    Σ’ ακούω. Ψεύτη.
    Ούτε αυτά που μου ’ταξες παιδί δεν κράτησες.

    Μιχάλης Γκανάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το ποίημα του Μιχάλη Γκανά είναι συγκλονιστικό. Το περίμενα, γιατί ξέρω ότι αγαπάς τα ποιήματά του. Τελικά, την άλλη Κυριακή είναι η Γιορτή της μητέρας...Θα συνεχίσουμε επομένως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή